Aklımdaki Kelimeler · Mırıldanmalar · oyunu kim oynuyor ?

yalan değil bu ayrılık

yalan değil bu ayrılık
gün gelir seni de bulur
yaşanmışlıklar hep böyle
gözünde bir bir yok olur

sil baştan yaşanır hayat
aşk seninle sen ben olur
uyan bu uykudan hemen
geceler bir bir yok olur

inkar etme buradayım
geride kalan lal olur
hadi baştan başlayalım
sevenler bir bir yok olur

Aklımdaki Kelimeler · oyunu kim oynuyor ?

Sen hiç kendini affettin mi,

darmadağın olmuş bir gecenin sabahına uyanan gözlerinle…
sen hiç kendini affettin mi,

adın yok aklımda
ortadan bir bulut gibi kaybolurken
gizlice ararken gözlerimle
sırayla bir bir yok oluyor anıların
sessizce kapıdan çıkarken
usulca ışığı kapatırken
yarınları bırakıp giderken
sen hiç kendini affettin mi,

sözlerindeki aldanışa kanmadan
ıslanıyor yağmurun altında bedenin
gözlerindeki yaşla yürürken
hızlı adımlarla kaçıyor yüreğin
ne olduğunu anlamadan
bir gecenin sabahında
birdenbire bitiyor her şey
ve sen. sen.
Sen hiç kendini affettin mi?

üzülme

Aklımdaki Kelimeler · oyunu kim oynuyor ?

… da niye

sevmek sana yakışıyorken
– bu suskunluk
ellerin bana varıyorken
– bu durgunluk
niye?

… da niye

– gözlerine
bakmak bu kadar kolay olmamalıydı
ben seni senden almadan önce
– sözlerini
silmek bu kadar kolay olmamalıydı
sen beni benden almadan önce

hadi başladık bir kere
duracağımız yeri bilmeden
baştan başladık bin kere
gideceğimiz yeri bilmeden

sevmek sana yakışıyorken
– bu durgunluk
ellerin bana varıyorken
– bu suskunluk
niye?

… da niye

Aklımdaki Kelimeler · oyunu kim oynuyor ?

Önce Sen Beni Buldun

Önce sen beni buldun!
kulpu kırık iki kapılı bir evin önüne
tam kapıdan çıkacakken
aklıma takılan sen
geldin ansızın
gözlerin bende değildi
ama ayakların
ayakların seni bana getirdi
Bir yaz gün dönümünde

Önce sen beni buldun!
iki ayaklı bir köprünün üstünde
tam karşıya geçecekken
rüzgarına takılan ben
durdun ansızın
gözlerin yine bende değildi
ama saçların
saçların seni bana bağladı
Bir yaz gün dönümünde

Dedim ya… Önce sen beni buldun!
simsiyahtı her yer hatırlayamıyorum
ama… Önce sen beni buldun!
Bir yaz gün dönümünde
gecesi gündüzüne karışmış
günün herhangi bir saatinde
Önce sen beni buldun!
şimdi şu an tekrardan
Önce sen beni buldun!
gözlerin sanki bende gibiydi
bir şeyler anlatıyordu bana
sadece bana
ellerin sanki bende gidiydi
bir şeyler hissettiriyordu bana
sadece bana
hatırlayamadım
nedendir bilinmez
gittin
Bir yaz gün dönümünde
geleceğim dedin
ama gittin
”geleceğim”
dedin ve gittin
şimdi şu an tekrardan
gelmek üzere gittiğin o geçmişe
şimdi şu an tekrardan gittin
Bir yaz gün dönümünde

Aklımdaki Kelimeler · oyunu kim oynuyor ?

gün gibi doğuyor.

Gün gibi doğuyor hasretin karanlığa
Vuruyor yüzüme peşi sıra
Perdeler savruluyor yokluğunda
Seni sarmak için aralandığında
ama yoksun

Senin adın olmuş hasret
Hasretin içinde bir ben
Benim adım olmuş gaflet
Dalalet içinde bir sen

Bir günün kalmış gibi varıyorsun aydınlığa
Hızlanıyor ayakların yarı çıplak
Dalgalar hırçınlaşıyor varlığında
Duvarlar ağlıyor sesinin yankılarında
ama yoksun

Koşa koşa gitmeyecektin tek başına yalnızlığa
Haykırıyor gözlerin bir bak bana
Görünmüyor artık yansımalar aynalarda
Tek bir sözüm var eldekilerin hepsi sana
ama yoksun

Aklımdaki Kelimeler · oyunu kim oynuyor ?

sen bilemezsin sadece sen

saatin geç olduğunu
gecelerin yorulduğunu
vaktin hepten durulduğunu
sen bilemezsin sadece sen

ayrılığın nasıl kandığını
güneşin neden parladığını
yerin inlemeden çatladığını
sen bilemezsin sadece sen

zincire vurulmuş elleri
maskenin altındaki yüzleri
sana doyamayan gözleri
sen bilemezsin sadece sen